Spore: leuk voor de doorzetters - Test | gewoongamen

Eén van de meest bijzondere games die dit jaar in de winkels is komen te liggen, is Spore. Het spel is bijzonder, omdat je in de game niets minder dan de schepping zelf naspeelt. Dat is nog niet alles, Spore is niet één game, maar bevat maar liefst vijf games. Hoe zit dat in elkaar? Dat zal ik je uitleggen.

In Spore speel je de evolutie na. Je begint met een klein ééncellig wezentje dat in de grote oceaan rondzwemt. Je moet vijanden ontwijken en groeit van de cellen waarmee je je voedt. Kies je voor plantaardig voedsel, dan wordt je een lief zachtaardig wezentje, maar kies je ervoor om je te voeden met andere dieren, dan wordt je agressiever. Nadat je zo een poosje door de zee hebt gezwommen, beland je op een evolutiepunt. Je kunt er voor kiezen om nog door te gaan in deze fase, maar je kunt ook kiezen voor een volgende fase. Je wezentje gaat aan land en evolueert naar een volgende fase, de wezensfase. Je wordt een landwezen dat op het land moet zien te overleven.

Vijf games in één

In totaal bestaat Spore uit vijf fasen, die je achtereenvolgens doorloopt: de celfase, de wezensfase, de stamfase, de beschavingsfase, en tot slot de ruimtefase. Het leuke van de game is dat elke fase uit een heel ander soort game bestaat, je moet in elke fase hele andere dingen doen. Zie de celfase bijvoorbeeld als een soort PacMan waar je lekker door de zee zwemt op zoek naar een hapje, terwijl je vijanden ontwijkt. In de beschavingsfase moet je echter een complete stad opbouwen en in leven houden. Je moet zorgen voor voldoende inkomsten, je vijanden van je lijf houden en andere steden aan je onderwerpen. Omdat de vijf fasen zo sterk verschillen, is er altijd wel één fase die je zal aanspreken en bij jou past.

Lief of agressief?

Leuk is dat je bij Spore steeds zelf kunt kiezen wat voor soort wezen je wilt zijn. Zo kun je kiezen voor een agressieve speelstijl waarin je je door middel van gevechten naar het einde speelt. Maar je kunt ook kiezen voor een vriendelijk wezentje dat samenwerkt met andere stammen en vermaak biedt met muziekinstrumenten.

Jij bepaalt niet alleen het innerlijk, maar ook het uiterlijk van de game. Je kunt kiezen uit vele verschillende onderdelen om je wezens of je steden te bouwen en daarmee kun je het zo gek niet bedenken of je kunt het namaken. Super Mario Bros in Spore? Het kan! Sterker nog: als je wilt kun je de wezentjes van andere spelers in jouw game binnenhalen en jouw wezentjes in andere games laten meedoen. Helaas kun je Spore niet online tegen anderen spelen, maar je kunt jouw creaties wel aan de wereld tonen.

Hoe krijg ik dat nou weer voor elkaar?!

Is Spore nou leuk om te spelen? Ja en nee. Spore zit prima in elkaar, ziet er mooi uit en speelt lekker weg. Maar een nadeel is dat je in het begin vrij snel door de verschillende fasen gaat en dat is vermoeiend. Heb je net door hoe je celletjes in de oceaan kun vangen, dan ga je alweer door naar de wezensfase. Die speel je echter op een heel andere manier, dus ben je eerst weer een tijdje bezig om te begrijpen wat er in deze fase allemaal van je wordt verwacht. Persoonlijk sprak mij dat minder aan. In totaal ben je wel een uurtje of tien aan het gamen voordat je alle fasen hebt doorgespeeld en dan kun je pas echt vrij aan de gang met het spel. Ik kreeg daarom te vaak bij Spore het gevoel dat ik een handleiding aan het doorworstelen was (“hoe bestuur ik die voertuigen nou, waarom wordt die stam geen bondgenoot van me”) en was teveel tijd kwijt met uitzoeken hoe ik moest spelen. Dat deed voor mij afbreuk aan het spelplezier.