Feesten met Samba de Amigo op je Wii! - Test | gewoongamen

Bijna de hele dag regen, regen en nog eens regen. De zomer is alweer afgelopen en de herfst komt om de hoek kijken. De dagen worden korter, het weer zit vaker tegen en het is ook nog eens koud buiten. Dit is natuurlijk het ideale weer om binnen te zitten en lekker achter je Wii te kruipen. Het beste van allemaal: jij kunt zelf de zomer weer terug halen! Hoe? Simpel. Zorg ervoor dat je de Wii-game Samba De Amigo in huis haalt en er lekker op los gaat feesten!

Samba De Amigo draait volledig om het maken van muziek. Niet zomaar muziek, maar samba-muziek. In het spel bespeel jij de maracassen. Deze zijn vergelijkbaar met menig speelgoedrammelaar, maar dan iets hipper. En op welke spelcomputer kun je beter rammelen dan op de Wii? Juist. Geen één dus. Het principe is simpel: er komt een aantal balletjes voorbij en deze balletjes kunnen zes richtingen op, namelijk in de vorm van een zeshoek. Jij moet deze bolletjes als het ware aanwijzen met je WiiMote en Nunchuk. Als je het bolletje geselecteerd hebt en er komt een noot voorbij, rammel je één keer met de controller. Simpel, toch?

Oké, misschien heb ik het iets te moeilijk uitgelegd. Het lijkt misschien een beetje irritant om zoiets aan te wijzen met de twee controllers, maar in feite is het best simpel. Het is een kwestie van wennen, zoals in bijna iedere game. Gelukkig wordt je hier wel bij geholpen door een aantal makkelijke lessen. Deze leren je omgaan met bepaalde situaties in het spel en zorgt ervoor dat je het principe goed snapt en je makkelijker vooruit kunt. De mensen die denken dat ze deze begeleiding niet nodig hebben, kunnen er ook voor kiezen om deze lessen over te slaan.

Nu kun je echt beginnen met swingen! Ik zal beginnen met het bespreken van de belangrijkste optie in het spel. Deze wist mij het meest aan te spreken, toen ik het spel voor het eerst in mijn Wii stopte. Je krijgt een setlist met nummers die je goed genoeg moet spelen om verder te komen. Als je alle nummers van de lijst hebt voltooid, kun je naar de volgende lijst. Zelf ben ik voor de zekerheid maar op de makkelijkste van de vier moeilijkheidsgraad begonnen. Ik ben begonnen op easy en dat beviel me goed. De eerste paar nummers zijn goed te spelen, omdat de bolletjes nu nog maar vier kanten op kunnen. Namelijk alleen naar boven of naar het midden. Zelf heb ik easy binnen twee uur uitgespeeld en ben toen aan één moeilijkheidsgraad hoger begonnen. Dit is meteen een stuk lastiger, omdat de bolletjes nu nog twee kanten op kunnen. Ook naar beneden dus. Dat is flink wennen en hier merkte ik op dat de besturing wel wat te wensen over laat...

Want er gaat wel eens wat mis. Zoals ik al eerder heb gezegd, richt je op de onderste ringen door de controllers naar beneden te mikken. Maar toen ik speelde, merkte ik dat de controllers niet altijd deden wat ik wilde. Je moet heel precies zijn om de juiste ring te vinden. Op lage moeilijkheidsgraden maakt dit nog niet veel uit, omdat de aankomende balletjes niet erg snel gaan. Maar hoe verder je komt in het spel, hoe sneller die bolletjes naar je toe komen. Dan heb je minder tijd om goed te mikken. Dit zorgt soms voor veel gestress en gekloot, gevolgd door een chagrijnige bui en het weggooien van de WiiMote. Bij mij in ieder geval wel.

De keuze aan liedjes is gelukkig wel positief. In het spel zelf zitten standaard iets meer dan veertig nummers. Bekende nummers zoals Macarena, Hot Hot Hot en Mas Que Nada zitten hier bijvoorbeeld bij. Voor de die-hard muziekliefhebber heeft SEGA er nog een service bijgedaan. De Pay & Play-optie. Met deze optie kun je, tegen betaling van een hondertal Wii-Points, ook nog extra liedjes downloaden. Helaas hebben deze liedjes een duur prijskaartje. Je betaalt namelijk 500 Wii-Points voor zes nummers. Voor dat aantal punten kun je net zo goed een mooie NES-game downloaden in het Nintendo Winkelkanaal!

Maar als je een NES-game downloadt, krijg je een spel dat er niet uitziet en daar zit je waarschijnlijk niet op te wachten. Samba De Amigo ziet er daarentegen vrolijk en kleurrijk uit. Het zal daarom ook bijvoorbeeld kinderen aanspreken. Alles wordt weergegeven in enorm veel felle kleuren. Neem nou het aapje Samba. Dit personage is in de game een drukke ADHD-aap met leuke gezichtsuitdrukkingen en twee maracassen altijd bij de hand. Als je daardoor niet opgevrolijkt wordt, weet ik het ook niet meer.

Wat ik ook niet weet, is hoe lang deze titel leuk zal blijven. Zelf zal ik het wel een tijdje uit kunnen houden met de vrolijke aapjes, de sambamuziek en het schudden met de controllers. Maar hoe lang blijft het schudden van de controllers leuk als die controllers het soms niet eens doen? Sommige spelers zullen na een paar speelsessies toch wel de handdoek in de ring gooien, omdat het gewoon te simpel is. Toch blijf ik bij mijn stelling dat deze game het leukst zal zijn voor de (jongere) gamers onder ons. Dan doe ik me de komende maanden voor als klein kind om maximaal plezier te ervaren van Samba De Amigo!