Een interessant concept, vind ik zelf. Nog nooit heb ik een (fatsoenlijk) simulatiespel op de Nintendo DS gespeeld. waarbij ik een speelgoedzaak moest runnen. Ik ben altijd al fan geweest van de tycoon-games, dus deze game sprak mij wel aan. Voor mij was dit een onbekend spel, voordat ik het kocht. Dus ik zou eerst de tutorial volgend, voordat ik het spel ging spelen. Helaas merkte ik meteen het eerste puntje van kritiek op. De tutorial is opgedeeld in drie delen. Het managen van de zaak, het maken van het speelgoed en de besturing wordt uitgelegd. Dat laatste wordt goed uitgelegd, dat is ook niet erg lastig. Helaas worden de overige twee te moeilijk uitgelegd en is zorgt dit voor onduidelijkheden tijdens het spelen. En dat is erg frustrerend.
Mooi weertje?
Na enkele uurtjes gespeeld te hebben, kreeg ik uiteindelijk door hoe alles in elkaar stak. In diezelfde uurtjes spelen, merkte ik ook andere minpunten op aan het spel. Zoals de onduidelijkheid meteen op het begin. Op het begin wordt je als poppetje in de wijk geplaatst waar je woont. Je kunt daar rondlopen en met mensen praten. Helaas zegt iedereen hetzelfde, allemaal zeggen ze op dezelfde manier hoe het weer staat. Een beetje eentonig dus. Ook weet ik zeker dat negen op de tien mensen niet zullen weten waar je heen moet gaan of wat je te doen staat. Die éne persoon die dat wel vindt, doet dat waarschijnlijk met geluk.Tot mijn grote spijt zijn er nog vele kritiekpunten te noemen aan deze game. Zo merk je veel fouten als je door buurten loopt. 'Onzichtbare muren' is daar één van. Als je kijkt naar het gebied waar je in loopt, ziet het er best groot en leuk uit, maar in feite kun je maar één richting op. Ook de onzichtbare muren zorgen voor veel frustratie. Je krijgt meteen het gevoel dat je gedwongen wordt om een bepaalde richting in te lopen. Naast deze fouten zul je ook merken dat de animaties vaak niet kloppen. Poppetjes lopen dwars door omgevingen en objecten. Nogal slecht uitgewerkt dus.
Toch wel verslavend
Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Gelukkig ook Toy Shop. Want zoals veel tycoon-spellen, vind ik ook Toy Shop best verslavend. Het maken van je speelgoed, het verkopen van je speelgoed, het inrichten van je zaak, het is allemaal best leuk om te doen. Als je de foutjes even wegdenkt, althans. Ik heb toch een redelijk aantal uur met dit spel doorgebracht, omdat je toch het gevoel krijgt dat je die $50,000 moet halen. Aan de andere kant begrijp ik dat andere gamers de rug toekeren naar dit soort spellen. Want deze game heeft gewoon echt een aantal flinke nadelen.Intensieve therapie niet inbegrepen
En we zijn nog niet eens klaar met het opnoemen van alle nadelen. Ik presenteer jullie nog een reden waardoor je het spel waarschijnlijk in de schappen laat liggen. Ik ergerde me namelijk constant aan de vreselijke muziek dat het spel mij voorschotelde. Steeds maar weer dezelfde irriterende deuntjes aanhoren, kan wel eens een storende werking veroorzaken. Ik heb in ieder geval tien jaar intensieve therapie nodig om deze muziekjes uit mijn hoofd te krijgen. 'Intensieve therapie niet inbegrepen'.Toen ik deze game kocht, dacht ik dat het spel goed gebruik zou maken van het touch screen, het hoogtepunt van de Nintendo DS. Helaas word ik ook hier teleurgesteld. Je gebruikt het aanraakbare scherm alleen in de menu's en als je iemand aan wilt tikken. Ook dan gebeurt er weinig, je ziet alleen het pictogram van dat poppetje, waar je vervolgens niets aan hebt. Wat ik eerlijk gezegd verwachtte van Toy Shop is dat je het speelgoed dat jij zelf maakt, ook echt zelf moet maken. Nu doet een poppetje dat voor je, nadat jij een bevel hebt gegeven wat hij moet maken. Waarom laten ze mij dat speelgoed niet zelf maken, met behulp van het touch screen, waar het voor is gemaakt? Zou het spel meteen een stuk interessanter maken en heel wat meer opties bieden. Ook in dit opzicht faalt Toy Shop.


DS
24 december 2008





